ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸಜ್ದಾದಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗಿದ ತಲೆಯೇ, ದುಆದಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರಿದ ಕೈ

ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಲಾತ್ (ನಮಾಜ್) ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಐದು ಬಾರಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಲಾತ್ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ಸಲಾತ್‌ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಜ್ದಾ (ತಲೆಬಾಗುವಿಕೆ) ಮತ್ತು ದುಆ (ಪ್ರಾರ್ಥನೆ) ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳಾಗಿವೆ. ಸಜ್ದಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಗವಂತನ ಮುಂದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸರ್ವಶಕ್ತನ ಮುಂದೆ ತನ್ಮಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಜ್ದಾದ ನಂತರ ದುಆ ಮಾಡುವಾಗ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಲಾತ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಲನೆಯಲ್ಲೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಸಜ್ದಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಭೂಮಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸಣ್ಣತನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಮಹತ್ತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ದುಆ ಮಾಡುವಾಗ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಹೃದಯದಿಂದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮನುಷ್ಯನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ, ಸಲಾತ್ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಸಲಾತ್‌ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಸಜ್ದಾ ಮತ್ತು ದುಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ದೂರವಿರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಲಾತ್ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಮಾನವ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದೆ.